Kategori Arşivleri: Başarı Hikayeleri

Ve çok tutulan “O yapabiliyorsa, sen de yapabilirsin!” serisi devam ediyor… Burada gördükleriniz ne profesyonel atletler, ne reklam oyuncuları, ne de ekstrem örnekler. Hepsi, aslında bizler gibi sıradan insanlar. Sadece, birşeylere artık dur deyip, hayatlarını değiştirmek için o ilk adımı attılar. Tıpkı, bu satırları okuyan ve P90X ile hayatlarını değiştiren ya da değiştirmek üzere olan (henüz başlarına gelecekleri bilmiyorlar :-) bazıları gibi. Tekrar ediyorum; başarı için ne birsürü Supplement’a, ne pahalı dambıl setlerine, ne de başka birşeye ihtiyacınız olacak. Önce biraz inanç, biraz motivasyon, sonra kararlılık ve devamlılık… Formül basit, sonuçlar garanti! Bu seferki motivasyonunuz, Calvin Harris ve Ne-Yo’nun müthiş Lets Go müziği eşliğinde. Ve okuyun, çünkü her satırın anlamı var. O’nun Hikayesi… Spor salonuna gitmek işe yaramıyordu… Motivasyonsuz ve kendine güvensiz… Mutsuz ve sağlıksız… Artık değişime zamanı… “Seni zorlamayan şey, seni değiştiremez” Artık Yeter! Daha fazla bahaneye yer yok! Seni öldürmeyen şey güçlendirir! Şimdi...

Herkese kocaman ve içten bir merhaba… Başlıktan da anlaşılacağı gibi P90X programın da son 1 haftaya girmiş bulunuyorum. Bu sitede bazı yazılar paylaştım. Program süresince gelişimi ve psikolojiyi onları okuyarak daha iyi anlayabilirsiniz. Genel olarak şu an anlatamıyorum, affedin. İlerde daha güzel ve kapsamlı bir yazı paylaşacağım, söz. Evet dostlar, programda son 1 haftam. Şubat ayından beri elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum bu spor aktivitesini. Kendimi yormadan, incitmeden ve en önemlisi psikolojimi bozmadan. 83 günde inanılmaz şeyler kazandım. Sağlık, güven, saygı ve kas :-) Programa başlarken 105 kiloydum ve şuan 94-95 kg civarındayım. Sıkılaşmış ve kas kütlesi artmış bir vücut da cabası. İnsan bazı anlar geliyor küfür ediyor, bazı anlar sporu yapmak istemiyor ama inanın bunlara rağmen devam ederseniz yukarıda saydığım şeyleri siz de kazanacaksınız. Deneyen biri olarak garanti verebilirim. Hayatımı bile koyabilirim, o derece garanti :-) Beni bu program biraz aç gözlü yaptı galiba. 90...

Herkese Merhaba; Buraya ilk geldiğimde biraz eleştiri, biraz merak ve biraz umut içindeydim. Eleştirilerden sıyrılıp, merak ve umuda sarıldığım o gün Aykut Hoca ile temasa geçtim ve bu programa dahil olmak istediğimi, buna hazır olduğumu kendisi ile paylaştım ve gerekli prosedürü tamamladık :-) 23 ocak 2013 Çarşamba sabah 05:00’de yeni bir hayata uyandığımın farkındaydım ve çalışmaya başladım. İlk 1 hafta biraz acı ve biraz da şaşkınlıkla geçti. Şaşkındım çünkü her yerim acısa bile üzerimde garip bir dinçlik vardı, şaşkındım çünkü sabahın 5’inde kalkmama, spor yapmama ve işe gitmeme rağmen akşam eve döndüğümde hiç bir yorgunluğum yoktu. Bilakis o kadar dinçtim ki, anlatamam… Buraya geldiğim ilk günlerde bir yazı paylaştım. Kilosu ile sıkıntı yaşayan herkesin aslında içinde yaşadığı şeyleri yazdım, bunlar bizim gerçeklerimizdi sonuçta, yüzleşmek zorunda olduğumuz gerçekler. Biraz gerçek, biraz gaz ile yolculuğa başladık. İlk 1 hafta bunca güzel duyguya rağmen kötü duygular da oldu...

Selam yine ben :-) Beslenmemden tutun da saat kaçta yatıp kaçta uyanacağıma kadar plan yaptım. Belki bu kadar sıkmak gerekmiyor ve anlamsız ama faydasını aslında görüyorum. Bu programa başladığımda 74 kiloydum. Bugün tartıya çıktım ve 65-66 arası çıktım. Aynı tartıda daha ilk günü hatırlamak tuhaftı ama bi o kadar da huzur vericiydi. Demek biraz daha devam etsem, biraz daha uygulasam 60-55 kilo arasına gelebilirim. Bu aralar tek amacım dersler ve kendim. Kendimi geliştirmek istiyorum. Seçilen değil seçmek istiyorum. Eski giysilerimin bol gelmesi çok güzel bi duygu. Kendime güvenerek ortamlara girmek istiyorum. Seneye okula tekrar başladıgımda herkes şaşırsın istiyorum ve bunu başarıcam inanıyorum. Aykut Abi’nin dediği gibi kocaman bir aileyiz bence. Hatta herkes programı bitirdiğinde bir buluşma bile olabilir. Bence çok güzel olur, zaten önceden lafı açılmıştı. Kesinlikle yapılmalı. Bu arada programa başlayanlar kesinlikle devam etmeli. Gerçekten ilk aldığımda faydasını görmek konusunda şüphelerim vardı, fakat gerçekten...

Merhaba Dostlarım… 14 Ocak 2013 Pazartesi günü başladığım 2.Raunt P90X’imin ilk 30 günlük kısmını bitirmiş bulunmaktayım. Öncelikle belirtmem gerekirse P90X’e başladığım ilk andan itibaren mutlu uyanmadığım ya da kendimi iyi hissetmediğim tek bir gün bile olmadı. Şu an inanılmaz mutluyum ve bu mutluluğu kelimelere sığdıramıyorum da… Ben küllerimden doğdum arkadaşlar. Artık yağ hamalı değilim, aynalarla, kıyafetlerimle, giyinme kabinleri ile barıştım. Hayallerimin ötesinde bir form yakalayarak vücudumun, yapabileceklerimin ve P90X’in farkına vardım. Fotoğraflara baktığımızda kimilerine göre değişimim yeterli gibi görünüyor ama HAYIR!!!, kesinlikle yeterli değil. Ben daha da iyisini istiyorum ve önümdeki 60 günde daha da iyi olacağımı bilmek beni heyecanlandırıyor.. Bu arada hala başlamayan, başlamak için MÜKEMMEL zamanı bekleyen arkadaşlar… Artık kendinize itiraf edin ve şunu sorun “şimdi değilse ne zaman?” Yeterince umutsuzluğa kapılmadık mı, kendimize kızıp küsmedik mi, aynalarla yüzleştikten sonra görüntümüzden rahatsız olmadık mı, sosyal çevremizin her zamanki nasihatlerinden bıkmadık mı… Ya da...

Yazıma başlamadan önce belirtmek isterim ki klavyemde bu aralar problem var ama zor da olsa sanal klavye ile yazarak sizlere yardımcı olmak istedim, sonuçta aynı yollardan geçtik. Bugün 60. günüm. İlk gün Core Synergistics 60 dakika geçmek bilmezken, 60 günün geçtigini fark ettim. Ben üşengeç, düzensiz biriyken, sonunu getireceğim dedim ve yola çıktım. İlk gün nasıl antremanı yarıda kesmediysem, 60 gün boyunca hiçbir idmanı yarıda kesmedim, 1 saat ise 1 saat yaptım. Biliyorum bir iki kez 10 dakika – 20 dakika şekilde parçalara bölüp antrenman yaparsam, o iş yalan olur. Benim en büyük avantajım odaklanmak, hala aynı şekilde devam ediyorum. İlk gün bir karar aldım, bu yola girdiysem tam ve doğru yapacağım dedim ve çayıma şeker atmayı bıraktım, 60 gündür hiçbir şeye şeker atmıyorum :-)  zor oldu ama oluyor. 1 günümü anlatayım, ben  sabah erken kalkıp 1 bardak su sonra güzel bir kahvaltı yapıyorum. Kahvaltı...

Herkese iyi akşamlar dilerim. Daha önce, başlamadan bir gün önce ve ilk haftanın sonunda düşüncelerimi sizlerle paylaşmıştım. Daha dün yazmışım gibi hissetsem de, bir ay uçup gitmiş :-) Bu bir aylık sürede (özellikle ilk 3 hafta) egzersizlerin hiçbirini atlamamaya azami derecede özen gösterdim. Yeri geldi eve 12’de girmeme rağmen saat 2’lere kadar çalıştım, yeri geldi buluşmalarımdan yarım saat erken ayrıldım. İlk 3 haftayı bu derece aksatmamaya dikkat etmemin sebebi ise gene bu sitedeki bir yazıya, Aykut Hocamın yaptığı yorumudur. Yorumda Aykut Hoca P90X’te ilk 3 haftayı başarıyla tamamlayan çoğu kişinin, 90 günü de tamamlamasından bahsediyordu. Ben de çoğumuzun yaptığı gibi direkt “şimdi Mart ayında ilk turum bitse, Haziran’a 2. turu yapsam, ooo yaza bomba gibiyim” diyip bir süre sonra azmimi kaybetmemek adına programı bıraksamda, en azından ilk 3 haftayı bitirmeyi en önemli hedef olarak koydum. Nitekim böyle bir yol izlemenin de çok faydasını gördüm. 3...

Mayıs 2012… Boy: 170 cm, Kg: 101, Yaş: 28, Beden: 36, 4 yıllık evli, çocuklu… Sürekli yorgunluk hali, yumuk yumuk bakan gözler, kocaman bir göbek, çabuk terleme, hantallık, tembellik, yedikçe doymak bilmeyen bir bünye, doyduğunu hissettiğinde başlayan mide şikayetleri…. Toplum içinde fazla kilolarınız hakkındaki konuşmalar ve sonrasında başlayan nasihatler. Giyim mağazalarında üstüne giysi uydurma telaşı, kabinde yaşanılan tiksinti. Ve daha neler neler…. Derken bir sitede P90X hakkında gördüğüm güzel yorumlar sonrasında P90X ile istediği sağlıklı vücuda kavuşanların videolarını izlerken buldum kendimi. Daha iyisi yok gibi gelmişti, düşünsenize sadece 90 gün ve hayatında değişen bir çok şey… İlk işim DVD setini, barfiks barını ve 3’er kg’lık 2 adet dambılı temin etmek ve bunu eş dost ile paylaşmak oldu.. Paylaştığım kişilerden gülenler, 1 hafta içinde bırakırsın, sen kim zayıflamak kim, hatta daha başladığımın ilk haftasında “İbrahim bi deri bi kemik kalmışssın” diye dalga geçmeye çalışan yakınlarım dahi...