Vazgeçmek için elimde harika bir sebep var bugün, mesela sabah erken kalkıp yapmam gereken programı yapmadım. Üstüne akşam çıkışta arkadaşlarımla dart oynamaya gittim ve bira bardağının enfes görünüşüne aldandım. Fakat çok ilginçtir ki biramı söyleyip içmeye başlarken masadaki arkdaşlarıma P90x anlatmaya başladığımı fark ettim ve her biri bana imkansız olamaz dedi ve ben inatla sitede okuduğum tüm detayları yalar yutarmışcasına onlara anlattım. Belli bir süre sonra gözlerimdeki ışığı gördüler ve onlar da başlamaya karar verdiler, kendi çapımızda iddaya bile girdik. Tam vazgeçmişken birden bire bir günlük bile olsa içime nasıl işlediğini farkettim bu değişim sürecinin. Bütün bir akşamı sadece bir bardak bira içerek geçirdim ve 23:00 itibariyle eve geldim. Hazır mıyım? Hayır. Yapmalı mıyım? EVET! Ter dökmeye hazırım (aslında değilim ama yapmak zorundayım). Hem zaten başlayınca eninde sonunda bitiyor. içten Not: Hayır, Forklift Operatörü değilim! Sadece işyerimin arka bahçesinde oyun oynayabiliyorum :-) ...
İçten’in 2. P90X günü
