11. haftama başladım, içim içime sığmıyor. Daha önceki başarısızlığım ya da talihsizliğim yüzünden programımı bitirememek, başlamış olduğum bir şeyi yarım bırakmak tabiri caizse içime oturmuştu. İlk haftalar o gözümde uzayıp giden dakikalar şimdi bir bakmışım bitmiş. O 60 dakika o kadar kısa geliyor ki sona yaklaştıkça, her şey bir anda olup bitiyor. Buraya kadarki, güzel gelişme idi.

Son günlerin benim açımdan kötü geliÅŸmesi: Beslenme… Duygusal ve sinirsel olarak zor günler geçirdiÄŸim için sanırım krizlere giriyorum. Aykut Hocamın yazmış olduÄŸu burada anlatılan en dibi görme durumunu yaÅŸantıma geçirdim. Yatmadan önce cipsler, dondurmalar, aklınıza gelecek envayi çeÅŸit abur cuburu yiyip yattım ama özellikle cips midemi çok bulandırdı. Hiç abartmıyorum ertesi gün çok uzun zamandır yemediÄŸimden sanırım, bütün yüzümü sivilce bastı. Sabah aynaya baktım ve sitedeki ÅŸu yazı ve fotoÄŸraf aklıma geldi. Cipsi yerken midem bulandı, çok baharatlı ve iÄŸrençti, hiç özlememiÅŸim. Sadece duygusal boÅŸluktan yedim efendim… Abur-cubur serüveni iki gün sürdü, bunu bugün bıraktım. Bu arada sanırım stresten olsa gerek iÅŸtahım çok çok acık ve bunun için hali hazırda bir kan deÄŸerlerime – hormonal deÄŸerlerime baktırıp, hem de 30. günümün sonunda yaptığım gibi ÅŸu yaÄŸ kas oranını ölçtürtmek için diyetisyene bir uÄŸrayacağım.

Benim blog yazısı yazmam bir ben buradayım egzersizlere devam heyyy siz de devam mı deme ÅŸekli. Yoga gününü bekler oldum, haftanın ilk günü gelse de bir kendi kendime masaj yapsam diye bakıyorum. Bir de dambıllarla çalışmak özgüvenimi yerine getiriyor. Hafta içi kollarımın çalışmasını seviyorum, omuz ve kollar günü de çok eÄŸlenceli. Tabii bir gün önce yapılan göğüs ve sırta haksızlık ettim ÅŸu an. Peki ya havalara uçtuÄŸum ve bugün yapacağım zıplama antrenmanı… o da bir harika. Karın karın karın, aman allahım o sonda hızlı hızlı saÄŸa sola ellerimi ayakları yukarıda tutmaya çalışırken deÄŸdirmek (Steam Engine Hareketi) sonra daha da hızlanmak ve bittiÄŸi andaki ilk his bir harika… Tony ne kadar da sempatik, hareketleri falan… Gerçi bu arada ilk kez geçen haftaki Kenpo-X’te sıkılıp müzik açtım Tony’nin sesini kısıp, motivasyonuma olumlu etkisi oldu. Kısaca P90X baÅŸtan aÅŸağı komple harika bir program, seviyorum gerçekten…

Bir de okuduÄŸu bölümlerle ilgisi olmayan bir iÅŸ yapmayan Aykut Hoca’nın motivasyonumda  katkısı var, kendisinin için bu süreç nasıl gerçekleÅŸti bilmesem de bu benim içimde acayip bir kıpır kıpırlık oluÅŸturup ilham veriyor. Ben de sporla ilgili bir iÅŸim olsun istiyorum çünkü. Koç Aykut’a bilmeden de olsa verdiÄŸi bu ilham için teÅŸekkür ederim.

Tüm P90X ailesine de 10. haftamın 2. gününden, yani tam ve tam olarak 72. günden merhaba diyorum… Ne ne sadece 19 günüm mü kaldı (bir kaza bela olmazsa inÅŸallah tabi), ne kadar mutluyum yaÅŸasın kadın gücü :-) ÇektiÄŸim onca barfiks, onca şınav adına… Askeri kampa girmiÅŸim gibi hissettim çoÄŸu zaman kendimi, ÅŸimdi ayrıcalıklı hissediyorum çünkü kollarım çöp gibi deÄŸil artık oleeeyyyy… Bundan 2 sene önce bir ya da iki şınav zar zor ÅŸimdi ohoooooo… Çok güzel hisler içerisindeyim fazla uzattım biliyorum ama huyum böyle.

Not: Son zamanlarda çok duygusalım hatırlatmasını yapmıştım. Genelde bilim kurgu ve aksiyon filmleri izlerim, özellikle bol yumruklu dövüş filmlerine bayılırım ama itiraf etmem gerek ki dün romantik bir film izlerken çikolatayı götürüp, hemen arkasından aÄŸlaya aÄŸlaya şınav çektim; ne tezat deÄŸil mi… Tabii o yüzümdeki duygusal sevgi böcüğü ifadesi yerini daha çok “yapabilirsin, acı yok Rocky” ifadesine bıraktı. AÄŸlaya aÄŸlaya P90X yapan ilk kiÅŸi ben miyimdir acaba diye düşünmeden edemedim… Gerçi P90X bir çok kiÅŸiyi baÅŸlangıçta zaten aÄŸlatmış olabilir :-)

Bir de ÅŸu giriÅŸ sayfasının en son slaydında dizilmiÅŸ bayanlar var ya sıra sıra, en baÅŸtaki kadının ne güzel karın kası yapısı, onu kıskanıyorum. Son günlerde sayfayı açar açmaz hemen bir gözüm ona kayıyor. Bir de sayfanın hemen altında slayt ÅŸeklinde geçen bir deÄŸiÅŸim fotosu var, zaten kilosu olmayan bir bayan karın kası yapmış ama o nasıl biçimsiz bir karın kasıdır… bir gün karın kaslarımı görürsem ve böyle biçimsiz olursa o zaman kapatana kadar yerim sanırım. Tabii ki kendimizi sevip kabullenmeliyiz ama simetri takıntısı var bende, yamuksa üstüne ince bir yaÄŸ tabakası çekip kapatırım. Önce o günleri görelim de…