Bu cümleyi, yaşı ilerlemiÅŸ bir bayanın kendini avutma ÅŸekli olarak duyarız genelde… Ancak benim kastettiÄŸim yaşımıza çok takılmadan yaÅŸamamız gerektiÄŸidir. Yaşımız ilerledikçe sanki vücudumuz yer çekimine karşı daha zayıf hale geliyor. Daha hızlı yoruluyoruz, daha yavaÅŸ hareket ediyoruz. Eskiden saatlerce oyun oynayıp yorulmadığımız, öğle uykusuna yatmamak için direndiÄŸimiz, çok uzun süre yorulmadan ya da dikkatimiz dağılmadan ders çalıştığımızı düşündüğümüz oluyor çoÄŸu zaman. Ben bunların yaşın ilerlemesine deÄŸil, ruhumuzun yorulmasına baÄŸlı olduÄŸunu düşünüyorum. Çünkü çevremizde ilerlemiÅŸ yaşına raÄŸmen oldukça aktif olan insanlar da var. Beynimizin vücudumuza hükmedip bizi yavaÅŸlatmasına izin vermememiz gerekiyor. Bu yazıyı yazma nedenim başımdan kötü bir olayın geçmesidir. Åžu an bu yazıyı okurken kendinize sormanızı istiyorum, ÅŸu an yapabildiÄŸiniz tüm fiziksel aktiviteleri bir gün yapamaz hale geleceÄŸinizi düşündünüz mü hiç? En basit ÅŸeyleri kastediyorum. Mesela sabah yatağınızdan kalkıp lavaboya giderken hiç “vay be hiç zorlanmadım” diye düşünmüyorsunuz deÄŸil mi? Ama bir gün gelecek,...
Yaşınız Sadece Bir Rakamdan İbarettir!
