Selamlar, saygılar sevgili yaÄŸlı yahut kaslı P90X sakinleri…

Beni pek çoÄŸunuz tanıyor. Ucundan köşesinden yaÅŸadığım P90X macerama ÅŸahit olmuÅŸtunuz (Ä°ÅŸte Bitti… 120’lerden 98’lere…) Sporu sadece askerde yapmış biri olarak 120 kilodan çift haneli rakamlara getirmiÅŸti beni program. Sakatlık, hastalık gibi pek çok etken tam verim almamı engellemiÅŸ olsa da, sonuç benim için hayal ettiÄŸimin ötesindeydi. Ä°kinci tur için ne kadar hevesli olsam da, gündüz saatlerinde gelen o arzu ve istek, akÅŸam saatlerinde yerini “aman be yaaa ne sporu ÅŸimdi“lere bıraktığı için çok istesem de baÅŸlayamadım.

Bir kere tam teşebbüste bulundum, hatta 1 hafta kadar yaptım ama, olmadı olamadı. Gururla ikinci tur sonuçlarımı paylaşmak varken, günah çıkartıyorum şu an :-) Hayat kolay değil, herkes gibi benim de bir sürü engel çıkıyor karşıma, belki pek çoğunuzdan daha ağır bir iş hayatım var ama kesinlikle ve kesinlikle bahane değil !!!

“Günde 1 saat spora ayıramamak” diye bir ÅŸey yok “ayırmamak” var. 1. turdan bugüne 1 yıldan fazla zaman geçti ve bu süre içinde 3 tur daha bitirebilirdim. Haliyle ÅŸu an size baklavalarımın eninden boyundan falan bahsediyor olurdum ama olamadım.

Bugünlerde “geleneksel tekrar baÅŸlama günleri” arefesindeyim gibi hissediyorum. İçimde bir ateÅŸ var ama eve gidince o spor çocuÄŸundan eser kalmıyor malesef :-) Fazla uzatmadan sosyal mesajımı verip, “befor & after” videeoları izlemeye gideceÄŸim. AkÅŸama kadar motivasyonla dolup taÅŸacağım ve akÅŸam eve gidince yine aynı senaryo devam edecek. Bu filmi bir yıldır aralıklarla izliyorum hala sıkılmadım hayret !!!

Evet size son sözüm;

İnsanın kendine yapabileceği en büyük iyiliği yapın ve vücudunuzu ödüllendirin. Midenizi değil. Spor yapın (yapamadı).

Not: Aykut Hocam telefon numaranız mı değişti yoksa beni sevmiyor musunuz??? :-)