Günlerden Salı… AkÅŸam spor yapmış olmanın mutluluÄŸu içinde iÅŸ yerine geldim, bir günde fiziksel olarak deÄŸiÅŸim olması imkansız elbette ama ben sanki istediÄŸim vücuda sahipmiÅŸim gibi hissettim bütün gün, çünkü baÅŸlayıp pes etmeyince sonucunun bu olacağını biliyordum. Ä°ÅŸ yerinde masa üstü takvimimin ilk çarpısı gün boyunca bana göz kırptı, bu sefer o çarpıları çoÄŸaltmak gözümde hiç büyümedi hem de:) Gözümde büyüyen bitmek bilmeyen gündü, biran önce eve gidip sıradaki egzersizimi yapmak istiyordum.

Eve geldim, üstümü deÄŸiÅŸtirdim, odanın alanını spor yapmaya uygun hale getirdim ve DVD’nin play tuÅŸuna bastım. Salı günü ve ikinci gün de tamam. Ãœstümü deÄŸiÅŸtirip odamı eski haline getirdim ve “Bir Kadın Bir Erkek Bir Çocuk” izleyeyim birazcık derken Whatsapp mesajı geldi. Bir arkadaşımız Ä°stanbul’dan gelmiÅŸ, yarın toplanıyormuÅŸuz. Eyvahhh… Ben gelemem desem olmaz, gidersem o saatte eve dönünce spor yapmam, biliyorum iki kere iki dört. Sigarayı bıraktım, alkol 90 gün yok. Ama orada olmam da lazım… Ä°ÅŸte burada P90X’i yarım bırakıp yeniden baÅŸlamanın faydasını gördüm, hemen ipadimi kapattım, yatağıma girdim saati beÅŸe kurdum, yanlış duymadınız sabah 5’e, çünkü 3 numaralı DVD günü ÇarÅŸamba olacaktı ve ben bu DVD’yi sabah yapmak zorundaydım.

Uyanmak bir ölümdü, uyandıktan sonra afyonumu patlatmak ayrı bir ölüm. Ev buz gibiydi, ısınana kadar canım çıktı. Ama çok enteresan şekilde daha zinde daha formda bir spor günü oldu. Åžimdi iÅŸ yerindeyim, bu sabah takvimime iki çarpı attım ve bu çok eÄŸlenceli geldi. Biraz uykum var, ama sabahları yapmak daha eÄŸlenceli gibi geldi sanki…