Selam sevgili dombili arkadaşlarım :))
Bir zamanlar oldukça aktif olduğum bu siteyi, sessiz ve uzaktan takip ediyorum. P90X bitti, siteyle bağları kopardık. Yani bir nevi öküz öldü, ortaklık bitti mevzusu :) İçimden geldi yazayım istedim bugün. Değişik bir durumdan bahsetmek istiyorum sizlere.
Before & After…
Hepiniz bu kalıba aÅŸinasınız. Zaten pek çoÄŸunuz bu baÅŸlığı taşıyan video ve fotoÄŸrafların büyüsüyle bu mecrayı buldunuz. Tıpkı benim gibi. 150 kiloluk ÅŸilep gibi poposu olan hanımlar beyler, bir yolunu bulup deyim yerindeyse “taÅŸ gibi” vücutlara kavuÅŸmuÅŸlardı. Bunların bir kısmı prodüksiyon olsa da, gerçek canlı kanlılarını bu sitede gördünüz.
Her “before & after” baÅŸlı başına bir hikaye. Acının, göz yaşının, azmin, umutsuzluÄŸun, bazen yılmanın ve en nihayetinde vazgeçmeyip, her düşüşte tekrar ayaÄŸa kalkmanın hikayesi. Ter kokulu ve tuzlu… BaÅŸka hiçbir türlü elde edilemeyecek bir hazzın hikayesi.
İşin buraya kadar olan kısmı oldukça güzel. Güzel olmayan bir kısmı var ki, after’in ötesinde ki baÅŸka bir after. Bu after çok yaman bir after. YaÄŸ tulumu biri olarak devam ettiÄŸiniz hayatınızda deÄŸiÅŸiklik yapmaya karar verip, en çetin ÅŸartları zorlayarak ortaya güzel bir after fotosu çıkartıp, tamam oldu bu iÅŸ deyip salarsanız, bahsettiÄŸim öbür afteri görüyorsunuz.
Gitti tüm emekler… O 3 aylık iÅŸkenceden sonra kavuÅŸtuÄŸunuz belki de hayatınızın en fit vücudu, sizi tekrar aynalarla barıştıran o vücut, istediÄŸinizi alıp giymenize müsait hale gelen o vücut, tekrar bir yaÄŸ tulumuna dönüşüveriyor dikkat etmezseniz. Hem de sessiz sedasız. Ne olup bittiÄŸini anlamadan… After’ın hazzı ne kadar tatmin ediciyse, bu After’ın After’ı da o derece yıkıcı. Tırnaklarınızla kazıyarak geldiÄŸiniz noktadan, serbest düşüşe geçip, sanki onca çileyi, acıyı çeken siz deÄŸilmiÅŸsiniz gibi ihanet ediyor vücudunuz.
Kendi inÅŸa ettiÄŸiniz binanın altında kalıveriyorsunuz. Sonrası boran tufan. Kendinize olan saygınızı kaybedebilirsiniz, pisikolojiniz bozulabilir hatta depresyona bile girebilirsiniz. Tekrar eden bir kısır döngüye hoÅŸ geldiniz. Bir kere yaptım, tekrar yapabilirim diye düşünebilirsiniz ama ÅŸunu unutmayın, her tekrar ediÅŸinizde metabolizmanız deyim yerindeyse “yalama” oluyor.
Kısaca diyorum ki, “tekrar yaparım nasıl olsa” demek yerine yaptığınıza sahip çıkın, hatta devam ettirin. Böylesi daha acısız olacaktır…
23 Nisan benim doÄŸum günüm. Hazır bir kaç gündür sigarayı da bırakmışken, tekrar baÅŸlamak için güzel bir gün diyorum. “Before & After”dan sonra “daha After” durumundayım ÅŸu an. Utanç verici bir durum bu. Harekete geçmek istiyorum tekrar ama motor soÄŸuk :))


Yorumlarınızınher kelimesine katılıyorum. Benim öyle bir sorunum olmamasına rağmen, Şu an 74 kg beforda 84 kg gibi kabul edilebilir bir kilom olmasına rağmen, ben de before foto çekmemeyi çok düşündüm aynen sizin dedipiniz gibi nasıl olsa yaptım bi daha yaparım moduna girmemek için hep her zaman Şu anki vucudumla doğmuş gibi hissetmek için. Tüm köprüleri bağlantıları yakmak istedim ama yapamadım insanın egosu izin vermiyor. Neyse fazla uzamasın önce sonra fotoğrafı konusu tartışılmalı.
Erkan Hocam, öncelikle nice yıllara, doğum gününüz şimdiden kutlu olsun.
Sizin için bu durumda 23 Nisan’dan daha güzel bir gün olamaz yeniden baÅŸlamak için. DoÄŸum günü, Cumartesi’ye denk geliyor, sigara illetini de bırakmışsınız…
Yazdıklarınıza katılıyorum. Bu program(lar)ın sonuç verdiÄŸi aÅŸikar, onu artık tartışan kaldı mı bilmiyorum. Ama bir kere yaptık mı, gelsin-gitsin zararlı yiyecekler, sonuçlar sonsuza kadar baki kalsın… öyle bir dünya yok!
Ama programa “nankör” de diyemeyiz, nankör olan biziz bence (yani siz! :-) Çünkü benim defalarca ÅŸahit olduÄŸum; yapması 90 gün sürüyor, bozması 1 yıl, sonra isterseniz yeniden yapması yine bi 90 gün(cük).
Siz ilk iki hakkınızı savmışsınız, sıra üçüncüde, yani yeniden yapmakta. DediÄŸim gibi, 23 Nisan’dan daha güzel bir zamanlama düşünemiyorum. Hayırlı olsun diyelim…