DİKKAT! BU YAZI SİZİ MOTİVE ETMEZ, BENİM İÇSEL DÜNYAMI İÇERİR.
Duygularımın nasıl ve neden duygusuzluÄŸa çıkarken öfkeye dönüşmesini anlattım. spor yapmama sebep olan itici gücün bu olduÄŸundan bahsettim özetle. Sitenin büyük çoÄŸunluÄŸu erkeklerden oluÅŸtuÄŸu için belki bu yazdıklarım tepkinizi çekebilir fakat genel bir algıdan bahsediyorum. Okuyacaksanız bunu unutmadan okumanızı dilerim…
Ne kadar itici bir başlık öyle değil mi? Öfke olumsuz olarak kabul edilen bir duygu ve ben çok öfkeliyim. Oturduğum yerden kalkıp harekete geçmemi sağlayan şey ise arzularım değil öfkem. Bu resmen ağır bir itiraf :) Öfke sorunu yaşayan çocukları spora yönlendirmek hep bir çözüm olmuştur, enerjilerini atarlar ve zararsız-etkisiz hale getirilirler. Öyle sağı solu kırıp döken bir öfke değil, sinsi sinsi damarlarımda dolaşıp fark etmeden nefes almayı uzun süre unutturacak bir yoğunlukta. Gündelik yaşantımda kimse öfkeli ve sinirli biri olduğumu göremez, öyle sakin ve suskunum ki; sığ ve dingin gözüküyorum.
Bütün bu sistem karşısında çoÄŸu zaman çaresizlik hissetmek hiç hoÅŸuma gitmiyor, mesela yanlışlıklar, eksiklikler, ihmal… Dünyanın kabul edilmek zorunda olunup gerçeklik diye algılanan; adına realite denilen, bütün olması gerekenden çok çok uzak olan o doÄŸruları ve kuralları… bir ÅŸeyi hak etmenin ona eriÅŸmek için yetmemesi mesela, her yerde kabul gören illegal yollar, torpil, haklı olduÄŸunuz halde asla kazanamayacağınızı bildiÄŸiniz davalar… merhametsizlik, kendini beÄŸenmiÅŸlik, doÄŸumdan gelen fırsat eÅŸitsizlikleri… hepsinden nefret ediyorum! Ve insanlar içimizde temiz bir köşe bile kurmanıza izin vermezler, bazen kliÅŸe cümleler kurarlar. Gerçeklerle yaÅŸamayı öğrenmek zorundasın! Bunlar dünyanın gerçekleri vb. onlara neden olması gerekeni yaÅŸamak varken olmaması gerekeni kabul etme geniÅŸliÄŸi gösterdiÄŸimizi sormak yerine yumruk atmak isterdim. Dünya üzerinde küçücük ve çaresiz bir noktacık olarak gözüküyorum böyle bakınca…
Sporla İlgili Kısmı:
Sıraladığım çaresizlik duygularından sıyrılıp kontrol edebileceğim, her şeyin yolunda olmasını sağlayabileceğim bir bedenim var. Bulunmaz bir nimet öyle değil mi? Bu konudaki takıntım ve hep daha fazlasını istememin sebebi öfke. Bedeni ile bir şeyler başaran her türlü insana, bir mucizeyi izler gibi hayran hayran bakmışımdır. Bir çok denemem oldu onlardan biri olmak için; yüzme ile ilgilendim (11 yaşında), ilk katıldığım yarışta açık ara önde iken havuzun ortasına sırt üstü dönüp yattım ve bekledim. Yarış ve birilerini geçmek bana göre değil o gün anlamıştım bunu, beni mutlu kılacak şey değil. Kendimi korumak adına boks kursuna başladım, oldukça çıtı pıtı gözüküyordum herhalde ki antrenörüm sürekli dalga geçip durdu. Elimden geleni yaptığımı gördüğü halde tavrı değişmedi :) bıraktım!.. Şimdi bedenimi evimde, tüm bu zararlı faktörlerden uzakta aşkla bir şey yapmak adına eğitiyorum. P90X bana bunu en iyi şekilde sağlıyor. Her ne yaparsam yapayım, içinde ruhum da olmalı, yoksa yaşamamın hiç bir anlamı olmaz o zaman. Elimden gelenin en iyisini yapmak için her gün sadece tek bir fırsatım var üstelik.
Güçlü bir kadın olarak ölmek istiyorum. Kadınların nazik kibar ve kırılgan olduÄŸu bütün söylemlerden ve erkeklerin güçlü kadınların duygusal olduÄŸunu anlatan bütün toplumsal birikimden bıktım usandım. KÄ°MSENÄ°N BENÄ° BÖYLE Ä°THAM ETMESÄ°NE Ä°ZÄ°N VERMEYECEĞİM BÄ°R KADIN OLARAK! Kollarım ince olmak zorunda deÄŸil, evime sen beni bırakmadan tek başıma da gidebilirim. AkÅŸamları belirli bir saatten sonra sokaklarda kötü adamlar fink atıyor olabilir. Ben de kötü bir kadın olabilirim (suçlu bir kadın ve kurban bir erkekte olabilir). Bayan olduÄŸum içi bana kibar davranma mesela! Çünkü incinmeyeceÄŸim. Bunu yapabilecek babayiÄŸit var mı? Ya da mert sözcükleri hep erkekler için, kadınlar için ise çok zarif ve hanım! Olmamı istedikleri ve bekledikleri ÅŸey olmayacağım. Tüm bunlara baÅŸkaldırıyorum çünkü TEK BÄ°R hayatım var ve olmak istediÄŸim ÅŸey olmalıyım. Dünyada iyi insanlar kazanamaz dediklerinde, inadına iyi biri olmak için uÄŸraÅŸacağım mesela! Bu dönemde torpilsiz aç kalırsın, kafayı yıllan dediklerinde, “kafasız olduÄŸumu göremeyecek kadar kör olduÄŸunu bilmiyordum” diyeceÄŸim mesela… Zariflik algısı yüzünden kollarının kalınlaÅŸmasından ödleri patlayan bütün zarif bayanlara inat barfiks çekeceÄŸim! Bir gün bir uçurumun kenarında sallanırsam, kendi kollarım hayata çekecek beni; bir erkeÄŸin kanatları altında bir zavallı olmak istemiyorum :) Kendi kanatlarımı P90X ile geliÅŸtirirsem, onlar hem sığınmam hem uçmam için yeterler bana.
öfkeyle kalkan zararla oturur diyerek yorumuma başlıyorum:) başlığı görünce aklıma ilk bu söz geldi ama yazının tamamını okuduğumda bir başkaldırış yazısı olduğunu gördüm. peki ben de şunu sana soruyorum. arabaya binerken başka bir insanın kapısını açmak bizim çok mu hoşumuza gidiyor, soğuk havada ceketimizi bir başkasına vermek, lokantada bir başkasının yediği yemeğin parasını ödemek, barda başkasının içtiği içkinin parasını ödemek ya da gecenin bir yarısı o kadar kilometreyi bir başkasını evine bırakmak için katetmek. seninde bildiğin gibi örnekler çoğaltılabilir. bunlar toplumun bize yüklediği misyonlar. ben de yazdıklarına çok isyan ettim ama başaramadım değiştiremedim. ama her şeye rağmen baş kaldırmak, isyan etmek güzeldir. içimizdeki anarşist ruhu arada açığa çıkarmalıyız.
nctby :)kadınların bazılarının bu algı iÅŸine gelmiyor deÄŸil tabiki….burada cins ayrımıda çok gereksiz aslınla müşkil durumda olan birini sen de ben de evine bırakabiliriz aslında :)ama algı böyle deÄŸil erkek güçlü yanında olsun yolda başına bir ÅŸey gelmesin algısı var sanırım.bir ÅŸeyleri paylaÅŸmak baÅŸkası için bir ÅŸeyler yapmak güzel ama dediÄŸiniz gibi toplum bunu görev olarak yükleyince erkekler içinde sıkıcı oluyor demek ki…bu dediklerinizi yapmak zorunda deÄŸilsiniz aslında ödemeyin hesabı vermeyin ceketinizi sizde insansınız sonuçta sizde üşüyor olabilirsiniz..sizi kabul edenlerde bu ÅŸekilde etsinler….o kadar karışık bir mevzu ki konuÅŸ konuÅŸ bitmez aslında ….bence erkeklerin de bu isyanı çok haklı bir isyan:)o ruh yaratıcılık getirsin umarım bizlere yıkım deÄŸil….
Merhaba,yazınıza bayıldım.O kadar içten,o kadar kararlılıkla ve o kadar akıcı anlatmışsınız ki ;hayran olmamak elde değil :) Bende bir genç kızım ve kadınların bu kadar küçük ve sahiplenilmek zorunda görülmesine sinir oluyorum.
Aksine ben ayakta ve güçlüyüm,yılmadım,başardım demek istiyorum.Yazınız büyük bir motive kaynağı oldu benim için.Bastırılımış olan bir duygumu yeniden harekete geçirdi:ÖFKE
Ne zaman sinirlensem daha güçlü olmak için bir neden oluyor bana :)
Kollarımın kalın olmasından korkmuyorum,çünkü;bugüne kadar bana hiç bir el kalkmadı ama kimsenin kaldıramayacağına da emin olmak istiyorum.Siz güçlüsünüz…Ben güçlüyüm…Ve baÅŸaracağız.
öfke her ÅŸeyi daha hırslı yapmanda bir araç olarak kalır inÅŸallah canım.yaÅŸantın boyunca umut dolu olup ondan beslenirsin umarım.kadınların üzerinde ki algıdan rahatsız olmana da çok mutlu oldum:)bunu sadece biz deÄŸiÅŸtirebiliriz çünkü:)….yazımı okuyup duygularımı paylaşıp empati kurduÄŸun için ve hoÅŸ yorumların için teÅŸekkür ederim…p90x ile erken bir yaÅŸta tanışman çok güzel hedefine ulaÅŸtığını görmek ve güzel haberlerini almak için bekliyor olacağım..insanın zarif olması gereken uzvu elliri yada kolları deÄŸil ruhudur…kolları boÅŸvermene sevindim :)
Keyifle okudum :) bu yazıyı okuyunca anladım ki 50 barfiksi çekeceksin :)
:)keyifle okumanıza ÅŸaşırdım sitede ki ataerkil kiÅŸiler baya anlayışlı çıktı:):):):)çekemeyecek olsam da en azından denemedim demeyeceÄŸim:)zarif olmam için çekmemem lazım aslında:)içsel dünyamı motive olma gibi bir amaç ve fayda gütmeden okuduÄŸunuz için teÅŸekkürler:……
Farklı bir bakış açışı ama hoşuma gitti, okuyunca anladımki benimde aylardır bu denli düzenli beslenip evde hoplayıp zıplamamın altında kendime karşı duyduğum öfkenin payı olduğunu anladım :) teşekkür ederim bunun için
aslında kızmanız gerekiyordu pek olumlu bir ÅŸey çıkmamış açığa:) …..keÅŸke herkesin öfkesi bizim ki kadar yararlı olsa diyebilirim o zaman en azından kimseye zarar verdiÄŸi yok……hoplayıp zıplamaya devam …hoplamaktan zıplamaktan kimseye zarar gelmez nasılsa……deÄŸerli zamanınızı ayırdığınız için ayrıca teÅŸekkür ederim.
Selam Müge,
Yazını ben keyifle okudum :-) Ama okur okumaz kesinlikle aklıma gelen ilk şey / kişi Aileen Wuornos oldu.
Daha önce izlemediysen, Charlize Theron’un oynadığı 2003 yapımı “Monster -- Canavar” adlı filmi kesinlikle izlemeni tavsiye ederim.
Dediğim gibi, yazını okur okumaz aklıma ilk gelen şey bu oldu.
Charlize Theron’un, senin daha önceki yazılarında bahsettiÄŸin gibi, güzellik -- müzellik dinlemeden (ki bu filmde oynayanın o olduÄŸuna bile zor inanacaksınız), dünyanın ilk ve tek kadın seri katili sayılan Aileen Wuornos’un gerçek hikayesini oynadığı film.
İzlememiş olan herkese, bulup izlemelerini öneririm. Bu arada bence yazı doğru açıdan bakıldığında gayet de motive edici :-)
Çok uzun bir zaman önce izlemiÅŸtim aykut hocam iyi ki hatırlattınız unutmuÅŸtum çünkü konusunu ;tekrar izlemekten zevk alırım. oyuncuda ki deÄŸiÅŸim inanılmaz gerçekten hocam …..sanat bu olsa gerek..resim içinde teÅŸekkür ederim koç aykutumuz ……bugün ki film önerisi için ve yapıcı yorumunuz için de teÅŸekkürler ……:)
Güzel paylaşım olmuş. Beğendim.
önemseyip okuduÄŸun ve zaman ayırdığın için teÅŸekkür ederim….