Merhaba Sevgili P90X Ailesi… Siz bu yazı ile beni bir adım daha yakından tanıyacaksınız. Ben de sizinle amaçlarımı paylaşırken üstümden bir utangaçlığı atmış olacağım :) Hem de hayallerimi ve amaçlarımı tazelemiÅŸ olacağım.

Hayatım boyunca bir çok ÅŸey yapmak isteyip çabucak vazgeçtim. Yeni bir ayakkabı istedim, giymedim bir kere bile. Yeni bir müzik aleti, yeni bir spor branşı… Annem hep maymun iÅŸtahlısın der, haklı da. Sizler de aynı ÅŸeyi yaşıyor musunuz bilmiyorum ama bazen içinde var olan bir hissi dışarı dökme ihtiyacı duyuyor insan. Herkesin ayrı bir yolu var bunu yapabilmek için; resim, dans, ÅŸiir, boÅŸluÄŸa bakmak, bazıları için sessizlik, kimileri için heykel yapmak… Belki hiçbir ÅŸey yapmamak bazıları için!

Onca çocuk içinde gittiğim, sabah 6 kilometre koştuğum sonra soğuk suya girdiğim yüzme kurslarından da, piyano hocamızın kasıntı tavırlarından da, notalardan da, okulun folklor takımında folklor hocasının annemi çağırıp senin kızın çok kalas hiç estetik değil demesinden de nefret ettim :) Eğitimcilerden ve eğitimciyim diye geçinen insanlara şimdi hiç değinmek istemiyorum (bugün Öğretmenler Günü :)

İşte koşullar ne kadar imkansız gibi gözükse de yapmam gereken şeyi bir sene önce Felix Cane adında bir kadını izlerken buldum, ruhuma işledi. Bu işte, aradığım şey bu dedim, mükemmel! Pole Dance :)

Aileme ne yapmak istediÄŸimi anlatmak ve bunu kabul etmelerini saÄŸlamak çok kolay olmadı ama ne kadar mutlu ve istekli olduÄŸumu görünce dayanamadılar ve onay verdiler. 24 yaşından sonra o izlediÄŸim aşırı hareketleri hiç bir eÄŸitmen olmadan kendi kendime yapmam ne kadar mümkündü peki? Daha elimde bir dans direÄŸim bile yoktu ve bir X-Pole / X-Pert almanın bu kadar zor olacağını hiç düşünmemiÅŸtim. Bir sene o spor malzemesine eriÅŸmek için bekledim inanır mısınız? Ä°lk kez tutunmayı denediÄŸimde direÄŸe yapıştığımı hatırlıyorum, asla yapamayacağımı ve boÅŸu boÅŸuna çabaladığımı düşündüm. Etrafımdaki herkes benim bunu ne kadar çok istediÄŸimi gün geçtikçe daha iyi anlıyor ve itirazlar yavaÅŸ yavaÅŸ kesiliyordu…

Ben deÄŸiÅŸmiÅŸtim; artık mutluydum beni mutsuz eden tek ÅŸey hareketleri yapamamak ve bana yardımcı olabilecek hiç kimsenin olmaması idi. Videolar izliyor, izlediÄŸim videodaki hareketleri taklit etmeye çalışırken kendi kendime Bruce Lee’nin de hocası yoktu (bunu bana çok sevdiÄŸim bir ÅŸahsiyet söylemiÅŸti ve ilaç gibi gelmiÅŸti) zaten diye gaz veriyor, bazen internetten jimnastikçilerin Pole’da nasıl uç hareketler yaptığını izleyip, bu yaÅŸtan sonra ben buna nasıl yatkın olabilirim bunca çabayı boÅŸuna verdim diye saatlerce aÄŸlıyor ve baÅŸtan kaybettiÄŸimi düşünüyordum… Kollarım bedenimi kaldırmıyordu, çok güçsüzdüm, ısınmayı ve soÄŸumayı tam yapamıyor, sürekli sakatlanıyor ve tüm çabam boÅŸa gidiyordu. Tek başıma olduÄŸum bu zamanda P90X ve Aykut Hoca bana yardımcı oldu, artık tek başıma deÄŸildim… Bütün kaslarım çalışıyor ve çalıştıkça hareketleri daha düzgün yapmaya baÅŸlıyordum. AÅŸk benim için buydu! Bir gün ruhumu bedenimle anlatacağım diyordum, iyi yada kötü.

Belirli süre çevremden bu uğraşımı sakladım, sonra bu yaptığımın ne kadar yanlış olduğunu fark ettim, utanılacak bir şey yapmıyorum. Yüzme ya da koşu gibi bir spor bu da dedim. Şimdi hangi sporla uğraşıyorsun dediklerinde amatör olarak Pole Dance yapıyorum diyorum :) P90X olmasa hiç yol alamazdım o kadar minnettarım ki bunun için, benim için ne kadar önemli olduğunu tahmin bile edemezsiniz. Direkte bayrak hareketini istediğim gibi yaptığım ilk gün sizlerle paylaşacağım .

Pole Dance dersi vermek ve Türkiye’de bu iÅŸi yapanların en iyilerinden olmak istiyorum. Benim ÅŸimdilik imkansız gözüken tek dileÄŸim bu… Bunun için gereken bütün insanüstü çabayı ÅŸimdiye kadar gösterdim, bundan sonra da göstermeye hazır olacağım. P90X bu yolda benim bütün bedenimi güçlü kılmamı saÄŸlayacak, sakatlanmalarımı önleyecek, yalnızlığımı paylaÅŸacak ayrılmaz ve tek parçam.

Kendimi düşlüyorum… 30 kiÅŸilik bir kadın topluluÄŸuna bedenlerini ve kendilerini sevmeyi öğretirken ve onlarla birlikte öğrenmeye devam ederken, günde iki saat dans ederken ben… Ä°ÅŸten eÅŸortmanlarımla çıktığım bir vakit çimlerin üzerinde uzanıp, hayal ettiÄŸim yerde olduÄŸum için gökyüzüne içten bir gülümseme ve şükür fırlatmak istiyorum.

Biliyorum hayatım sevmediÄŸim ÅŸeyler yapmakla vakit kaybedeceÄŸim kadar uzun deÄŸil! P90X ve Aykut Hoca’ya en çok bu yüzden teÅŸekkür ederim, asla yapamayacağıma inandığım bir anda benim her geçen gün daha iyi olmamı saÄŸladılar. Bunun benim için önemini ÅŸu an hiç kimse kavrayamaz, belki de iki yıl yapmak istediÄŸi ÅŸey için hem toplumsal baskılarla, hem olanaksızlıklarla mücadele ettim. Kendimi deÄŸiÅŸtirdim, baÅŸtan aÅŸağıya yenilendim. Her gün kendime yeniden inanmayı öğrendim. Ä°ÅŸte hayalime giden yolda benim yanımda olan tek ÅŸey P90X’ti… DiÄŸer bütün kapılar suratıma çok sert çarparken, bir tek kapı ardına kadar açıktı…

Amatör bir Pole Dansçısı, bir tur P90X Mezunu, ikinci tur için çabalayan bir adet Musess’ten herkese saÄŸlıklı ve mutlu, düş dolu güzel, tıklım tıklım mutlu ve heyecanlı ömürler…

Peki, siz gerçekten yapmak istediğiniz şeyi mi yapıyorsunuz?