Merhaba, Kadir ben! ÇoÄŸu arkadaşım bana “Deli Kadir” der, ancak ben kendimi (eski tarih hocamın da çok güzel ifade ettiÄŸi ÅŸekilde) delilikle dahilik arasında bir yerlerde görürüm. Bir o yana bir bu yana düşüp dururum.

Takriben 9 yaşımdan bu yana kilolu olduÄŸumu söyleyebilirim. Buna en büyük etken 3. sınıfa geçtiÄŸim dönemde ailemin yeni bir eve tanışması, tüm arkadaÅŸlarımdan oldukça uzak kalmam, okulumun hemen evin alt sokağında olması ve annemin sürekli yemek yemem konusundaki ısrarıydı (suçlama yok). Eskiden fazla takmazdım kilolu oluÅŸumu, nasıl olsa ilerde veririm derdim ancak yaÅŸ 22-23’e dayandığı vakit anladım ki kendi kendine gitmez yaÄŸlar (biraz geç basıyor sanırım). Ä°ÅŸin aslına bakarsanız özellikle spor yapmak için bir arayış içerisine girmedim. Bir sitede takılırken sadece tek bir cümle içerisinde P90X’in adını gördüm, o kadar. Sonrasında “neymiÅŸ ki bu acep?” diye aranırken bu siteyi bulmuÅŸtum. DeÄŸiÅŸim videolarını incelerken “vay anassını sayın seyirciler” diye diye hemen hemen bütün videoları izledim ve “ben de bunu yaparım ya, ne var ki bunda?” dedim (yapamadı!) Bütün bunları gördükten ve okuduktan sonra beni programa baÅŸlamaya iten önemli etkenlerden birisi de; gittikçe büyüyen göbekten dolayı ayak uçlarımı boynumu uzatmadan göremememdi! Düşünün 9 yaşımdan bu yana görmemiÅŸim onları. Nasıl bir hasret var anlatamam.

2013 yılının Mayıs ayında siteyi buldum sanırım. Haziran ayında da sipariÅŸim gelir gelmez hemen baÅŸlamıştım. Tam hatırlayamıyorum ya, biraz bulanık o kısımlar. Ancak net bir ÅŸekilde hatırlayabildiÄŸim bir ÅŸey var; ilk baÅŸladığımda programı 1 ay kadar yapmıştım, belki 2. aydan da 1-2 hafta yapmış olabilirim. Aynada kendime baktığım zaman az biraz egom yükselmiyordu deÄŸil (Ego kelimesi normalde çok çok baÅŸka anlamı olmasına raÄŸmen, popüler kültüre uyayım ben de). Ancak sonrasında bayram dolayısıyla 2 haftalığına ailemin yanına döndüm, geri dönüşümün hemen akabinde taşınma iÅŸlemlerine baÅŸladım derken öyle bitti gitti o seri. Bu olaydan bir kaç ay kadar sonra daha azimli bir ÅŸekilde yeniden baÅŸlamıştım programa ve bu sefer günde bir defa deÄŸil, iki defa yapıyordum. Sabah iÅŸe gitmeden önce ve akÅŸam eve geldikten hemen sonra… Bu ÅŸekilde 15 gün kadar devam ettiÄŸimi hatırlıyorum nihayetinde artık yapmak istemedi canım. Tabii bu 15 gün içerisinde aldığım sonuçlar (göze görülen kısmı) ilk yaptığım dönemdeki sonuçlarıma neredeyse eÅŸdeÄŸerdi. KeÅŸke o zamanlar tamamıyla bırakmak yerine günde bir çalışmayla normal olarak devam etseymiÅŸim derim hala kendime. Ancak “keÅŸke”lerle yaÅŸanmıyor biliyorsunuz. GeçmiÅŸe çok odaklanırsanız önünüzdeki aÄŸaca kafa atarsınız.

O günlerden bu vakte kadar niye aynı hantallıkta, duraÄŸanlıkta, sıkıntılarda, üşengeçlikte çığır aça aça geldim. Tabii en başında P90X ile tanıştığım için vicdan azabıyla geçen günler, aylar… 3 hafta önce inanın nasıl oldu, nasıl bir düşüncem vardı, buna nasıl karar verdim ben de bilmiyorum, programa tekrar baÅŸlamışım. Bunu kimseye de söylememiÅŸtim, ÅŸayet olur da tekrardan bırakırsam dalga konusu olmasın diye. Bir gün yine blogu takip ederken iÅŸ yerimden yakın bir arkadaşım gördü ve “Sen bunu yapamazsın.” dedi. Ona cevaben “Peki ya 2 haftadır yapıyorsam?” diyerek de herkese ilan ettim. Yalan söylemeyeyim, ilk haftadan 2 gün aksatmışlığım var. Ancak bu programı uyguladığımı ilan ettiÄŸimden bu yana da her sabah daha bir hırsla uyanıyorum, sporumu yapıyorum. Åžu an için yarım bırakma gibi bir düşüncem yok, ÅŸÅŸÅŸt sakın aklıma sokmayın. Bu 3 haftalık sürecimi özetlemem gerekirse; yok böyle bir ÅŸey ya. Vallahi yok. Gerek dinçliÄŸim gerekse mutluluÄŸum olsun bu hisleri sadece ve sadece P90X yaparken yakalıyorum. Onun dışında hep daha bir depresif, melankolik, saçma, yamuk yumuk bir ÅŸeydim iÅŸte. Åžimdi öyle mi?

Tahmin edin; 2013 yılından bu yana sizleri hep gizliden gizliye takip ediyorum. Hayatlarınızda olan biteni biliyorum, yarım bırakan olursa yakasına yapışırım. Sizleri seviyorum ve şayet İçten hala buralardaysan selam olsun sana ve teşekkürler. Siteye ilk girdiğimde ilk okuduğum yazı senin yazılarından birisiydi. Ve bir çok yazısıyla ilham aldığım, farklı bir şeyler öğrendiğim diğer dostlarım; tüm sorularımı (ne kadar saçma ve gereksiz olursa olsun) en ince ayrıntısına kadar cevaplayan ve yol gösteren Aykut Hocam, sizlere de selam olsun.

Not: Ne çene varmış bende arkadaş ya.