Teoman 2. Tur 2. Ay Devam…

Eeeevettttttt Herkeslere Merhabalar,

Herkeşlerin :-) yeni yılını kutlar, 2015’teki ilk blogunu yazmak isterim… Uzatmadan direkt konuya dalmak istedim, koskoca bir 2014… Başlarında gerçekten de kötü bir yıl geçiriyordum. Kendi dükkanımdan ayrılmam, ailevi sorunlar, maddi manevi sorunlar da eklenince kendimi; alkol, yemek, düzensiz uyku… yani resmen berbat bir 2014’tü! Taa ki 132 kg. ya da belki daha fazlasını görene kadar. Diyebilirsiniz ki ne alaka? O düzensiz hayatta dur durak bilmeyen yemekler, kendini alkole verme, gece geç yatıp akşama kadar uyumak… (Not: Özlediğim tek şey, uyuyabilsem tekrar :) Neyse devam edelim, tabii ki o alkol, yemek, uyku düzensizliği, 132 kiloya ulaşmama yol açmıştı.

Buraya kadar 2013 ve 2014 karışımı bir iki yılımdan bahsettim. 2014 yılının güzel günleri ise yeni bir iş ve ve tabii ki P90X ile tanışmak oldu. Hayatım düzene girmişti. Sabah kalkmalarım, öğlen yemeklerim, akşam yemeklerim ve bunun uzerine bir de hergün P90X egzersizleri… Ooo yeme de yanında yat misali olmuştu.

Ve günden güne zayıflıyordum, günden güne yürüyüşlerim hızlanıyordu. Konuşurken artık yorulmuyordum, sabahları dinç kalkar olmuştum En mutlu olduğum ise, hiç sevmediğim, iş yerimdeki 3 katlı binaya çıkarken soluk soluğa kalmıyordum artık. Bir bakmışım ki artık 3’er 3’er hoplaya zıplaya inip çıkmaya başlamışım!

Hem kendim bu değişimin farkındaydım, hem de çevremdeki insanların da bana söylediği sözler, “çok iyi olmuşsun, yüzüne yansımış, yok şöyle yok böyle” dedikçe daha da motive olup iyice gazlanmıştım. Çok isteyip de giyemediğim kotlara, gömleklere, t-shirt’lere girebiliyordum. Benden mutlusu yoktu. Zaten en çok istediğim şeydi, rengarenk kotlar, gömlekler, t-shirtler giyebilmek… Başarımı görmek beni öyle çok mutlu etmişti ki anlatmak için kelimeler hala yetersiz kalıyor (bakın çenem düştü, merak etmeyin bitti, az kaldı :-)

P90X ile yeni arkadaşlıklar, yeni çevre, yeni aşk… Henüz P90X sayesinde işim değişmedi ama o da buradan duyurulur :-) Hani varsa yanında çalıştıracak, gelirim seve seve (Aykut Hoca’ya taş mı geldi ne). Neyse, gerçekten hissettiğim mutluluk yaza yaza bitmez. İşte 2014 sezonu böyle geçti ve P90X mezuniyetimle son buldu.

Ve şu anda 2. tur 2. ayıma giriyorum. 132 ile çıktığım yolda, şu anda 104.4’teyim. Sanırım hayallerimdeki çift haneli sayılara ulaşmama az kaldı. Son olarak buradan, teşekkür edemediğim ve her zaman yanımda olan anneme, Aykut Hocama ve tüm siz P90X Ailesi’ne çok teşekkür ederim. Hepinizi çok seviyorum.

2. tur 2. ay sonuçlarımı ay sonunda paylaşacağım. Ve her zamanki kapanış sözümü unutmadım, merak etmeyin :-)

DURMAK YOK, YOLA DEVAM… Bu arada bir önizleme tadında birkaç Önce & Sonrası fotosu koyalım :-)